کی مهربونیتو،گرفت
از من غرقابه درد
کی دستای عزیزتو
تبر برای ساقه کرد
کینه رو کی یاد تو داد
تو هم شدی مثل همه
از تن گرم عاشقت
کی ساخته یه مجسمه
نمیشه باورم تویی
نه اینکه چشمای تو نیست
تو طاقتت نبود منو
ببینی با چشمای خیس
قد تموم درد من
تو داشتی کهنه مرهمی
دیروز بودی مرگ غم
امروز تولد غمی
از لب قصه ساز تو
سخته که باورم بشه
تو همون عاشق منی